Dotychczas wiedziano jedynie, że występują takie rodzaje odporności organizmu. Nie znano jednak odrębnych uwarunkowań i zasad ich działania oraz szlaków przekazujących informacje pomiędzy komórkami odpornościowymi.

Odporność wrodzona stanowi pierwszą barierę ochrony organizmu przed drobnoustrojami. To dzięki niej nowonarodzone dziecko nie umiera od pierwszego kontaktu z obcymi sobie zarazkami – posiada odporność nieswoistą, która odróżnia obce patogeny od własnych komórek. Odporność nabyta bazuje na doświadczeniu układu immunologicznego w walce ze wcześniejszymi zakażeniami. Dzięki niej po pierwszym zakażeniu, które może przebiegać dosyć ciężko, przy kolejnym organizm odpowie szybciej i bardziej zdecydowanie, nie pozwalając na rozwinięcie się zaawansowanego stadium choroby.

Tematyka badań laureatów

Odkrycia laureatów Nagrody Nobla z medycyny 2011 polegały na przeprowadzeniu eksperymentów wyjaśniających sposoby aktywacji dwóch rodzajów odporności. Badania te były prowadzone głównie na muszkach owocowych i obejmowały takie elementy, jak zakażanie ich bakteriami i obserwowanie przebiegu tego zakażenia, a także badanie wpływu mutacji genetycznych w określonych genach kodujących białka odpornościowe na zdolność radzenia sobie z infekcjami. 

Powyższe badania nad odpornością wydają się dosyć abstrakcyjne. Dlaczego więc uczeni zasłużyli na Nagrodę Nobla z medycyny? Praktycznym skutkiem ich prac jest powstanie nowych terapii chorób nowotworowych opartych na podawaniu szczepionek stworzonych dla konkretnego pacjenta oraz możliwość rozwoju nowych technik radzenia sobie z zakażeniami. Dzięki temu nowe odkrycia mogą wspierać chirurgię i onkologię w radzeniu sobie z nowotworami, a co za tym idzie ułatwiać pacjentom walkę z chorobą nowotworową i przedłużać ich życie.